خدایا.....عاشقتممم خداجون. اما من..... یکی از آدمهای روی زمین... من گاهی.. غمگین ترین آدم روی زمین ام گاهی شادترین گاهی افسرده ترین گاهی بی ریختترین گاهی زیباترین گاهی خوب ترین گاهی منفورترین گاهی لجبازترین گاهی مهربانترین گاهی خسیسترین گاهی ولخرج ترین گاه حسود ترین گاهی بی هواترین گاهی سست ترین گاهی باانگیزه ترین گاهی بی کس ترین گاهی شلوغترین.. اما ته اش من خودم هستم.. با یک قلب گرفته و یکبغض مانده.. من یک آدمی هستم که خود نیز نمیدانم که هستم.. من ملودی زندگی هستم.. گاهی ساز کوک گاهی ساز ناکوک گاهی تنها و حزین گاهی رقص کنان من در میان آواها...صدای ساز هستم.. من..من هستم..همینی که هستم.. هرقدر بزرگ... ولی کودکانه... نه شیک و مجلسی.. و این جریان من هست جریان خروشان من.. گهی تند.. گهی آرام.. ادامه دارد با تمام من های من در این زندگی... تا نمیدانم کجا... و ای انتهای من... من تا کجا با تو خواهم بود... انتهای زندگی ام.....نمیدانم و همچنان میخروشد .. این زندکی ..این من... ....... هر وقت دیدی ماه ها از آخرین پست و نوشته من گذشته...،،،،، بدون من دیگه تو این دنیا نیستم..هیچکسی از وجود وبم خبر نداره ... ..وحشی دوست داشتنی....سارا..