امشب ،شب نیمه شعبان هست. خوابم نمیاد،خسته ام معده اماذیتم میکنه،نمیتونم بخوابم،لثه ام انکار سردش شده درد سوزی داره،دندون پرش کردم،نکنه هوا میکشه، ننننننههههههههههه، خلاصه خسته ام ولی خوابم نمیاد،گشنمه،دلم چلوکباب میخواد،ولی الان من از کجا بیارم چلوکباب ،این مدت غذای خوب و کامل نخوردم،دلم سیر یه غذا میخواد،ولی نمیشه.دلم به حال اون بچه هایی که هرشب و روز گرسنه سپری میکنن،کباب میشه،برا اون مادر پدری که شرمنده میشه از نداری و خوردن غذای خوب و کامل..کاش این دنیا زو تکلیفش مشخص بشه کاش اون منجی که منتظریم و تمام ادیان وعده اومدنش رو دادن زود بیاد ..واقعا سخته،خیلی سخته،درد و عذابه، فکر کردن به خونه ای که به هر دلیلی، اون خونه شاد نیست،گرم نیست ،غذا و چای و میوه توش نیست زندگی توش نیست عذاب آوره، چیا میکشن اهالی اون خونه..خدایا من و امثال من آدم بده رپزکار،بخاطر آدمای همین خونه ها،دیگه منجی رو برسون..خسته ام..دنیا وزندگی شده پر از استرس وآشوب و التهاب...
دیشب به یاد کارکر شرکت قبلی همسرم افتادم، سال ۹۹ فک کنم بود،۱.۵ میلیون از همسر قرض کرد،جناب همسر بهم گف بدم منم گفتم آره، طفلی عیال واره،بده بهش،سه تا بچه کوچیک داره،البته اون پول رو خرد خرد گرفته بود،خلاصه هر ماه میگفت ماه دیگه میدم گذشت و ما بی خیال این پول شدیم،بعد چند وقت ،فک کنم یه سال بعدش دیدیم آقا ی پراید نو خریده و سیستم بسته رفته شمال،منی که هنوز در حسرت ی مسافرت ی روزه ام،یا تولد بچش عکس خونشو دیدم اوووف چه چیدمانی،،بعد چند وقت همسر طلب پولشو کرد،گف والا خانم مریصه،جراحی شده برا اینکه حالش خوب شه بردم شمال،هواش عوض شه ماه دیگه میدم،ماه دبگه اش هنوز نرسیده و همسر هم بی خیال پولش شد،یعنی اون موقع فک کنم طلا ۶۰۰.۷۰۰ بود،میتونستم کمش ۲گرم طلا بخرم، به قیمت الان یه جیزی تقریبا ۴۰،۴۵ تومن.دیشب یهو یادم افتاد، تو دلم گفتم اگر پبچوندی مارو حلالت نمیکنم، خودمون هم به قناعت گذران میکردیم ولی اکر واقعا نداشتی و نداری، حلالت صدقه سلامتیمون.خواستم بگم آدما رو از خوب بودن و خوبی کردن پشیمون نکنیم..الان گشنمه،کاش اونقدر داشتم به همه بچه ها وآدمهایی که سیر غذا نخوردن چلوکباب میدادم...